Ćwiczenia w chorobach reumatycznych

Człowiek ma naturalną tendencję do ograniczania aktywności fizycznej w czasie choroby i na ogół jest to mądre postępowanie. Jednak w przypadku zwyrodnieniowych chorób stawów bezruch może być bardzo szkodliwy.

Co dzieje się z chorymi na artretyzm, gdy rezygnują z aktywności fizycznej? Ich mięśnie tracą siłę, masę i elastyczność, zakres ruchów stawów staje się coraz bardziej ograniczony, kości stają się cieńsze, tkanka chrzęstna zanika i staje się coraz mniej wytrzymała. W efekcie choroba postępuje znacznie szybciej.

Jak działają ćwiczenia na stawy?

Ruch w jakiejkolwiek formie uważa się za bardzo ważną część terapii zwyrodnieniowej, gdyż ćwiczenia fizyczne:

• Zwiększają przepływ płynu stawowego do i z chrząstki. Płyn nawilża i odżywia tkankę chrzęstną, powstrzymując rozwój choroby.

• Wzmacniają struktury wspomagające stawy (mięśnie, więzadła, ścięgna) i zwiększają zakres ruchów, odporność na urazy oraz elastyczność stawów. Silne mięśnie, więzadła i ścięgna przejmują część siły nakładanej na stawy podczas ruchu, przez co wyraźnie wspomagają kości w utrzymaniu odpowiedniej pozycji ciała.

• Usprawniają ruch – pozytywnie wpływają na biomechanikę czyli koordynację ruchów pozwalającą na przejęcie obciążenia stawów przez mięśnie.

Nawet jeśli już cierpimy na zwyrodnieniową chorobę stawów, przez co nasza ruchliwość jest w pewnym stopniu ograniczona, nadal możemy wykonywać niektóre ćwiczenia. Odpowiednio dobrane ćwiczenia powinny wzmocnić struktury otaczające chory staw, zwiększyć ruchomość stawu, pobudzić tkankę chrzęstną do regeneracji oraz poprawić biomechanikę całego ciała.

Zobacz również:

Przy bólach krzyża

Na osteoporozę

Ćwiczenia na artretyzm